Joep's Kapel | Opdekoffie #1 bij Deken De Graaf Woutering
15026
post-template-default,single,single-post,postid-15026,single-format-standard,woocommerce-no-js,tribe-no-js,ajax_fade,page_not_loaded,,side_area_uncovered_from_content,columns-4,qode-theme-ver-9.1.3,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0,vc_responsive

Opdekoffie #1 bij Deken De Graaf Woutering

10 jul Opdekoffie #1 bij Deken De Graaf Woutering

Gisteren keek ik uit een raampje in de crypte van De Sint Lambertuskerk en maakte in mijn hoofd de vergelijking met een iPad waar ik met regelmaat op zit te turen, een hele andere vorm van entertainment. Wat me vervolgens deed denken aan het fijne gesprek van vorige week zaterdag. Bram en ik gingen op bezoek bij Deken De Graaf Woutering. Ons werd een heerlijke kop koffie aangeboden, mit ein keukske. De Deken sprak ons informeel in zijn Roermonds dialect toe, wat ook mijn moeders’ dialect was. Voor we het in de gaten hadden spraken we op z’n Remuunsj taegenein, de deur naar nostalgie was geopend. Zo pakte de Deken een album waarin hij beelden van ‘vroeger’ aan ons liet zien. Foto’s van 25 jaar geleden waarin ook ík te zien was als misdienaar, wat een verrassing! Enfin, het gesprek kreeg uiteindelijk een wending, want we waren niet in eerste instantie gekomen om historie met elkaar te delen, maar om eens uit te wisselen over Joep’s Kapel.

Dus liet ik zien wat mij de laatste paar jaren meer heeft bezig gehouden en in welke jas ik dit graag wilde steken. Meteen daarop gaf de Deken zijn visie op een verhaal wat me erg bekend in de oren klonk. Voor mij beschreef hij dat we in deze Westerse wereld veel op zoek zijn naar entertainment en waardoor bezinning niet echt de ruimte krijgt zich te ontplooien. Verstopt in onze telefoon, voor de tv, achter onze laptop of iPad en soms zelfs met een virtuele bril op. Op zoek naar het niet-hoeven-nadenken over waar je op dit moment eigenlijk staat, wat je op dit moment voor bijdrage levert aan een mooie leefwereld waarin je begeeft. Mensen zijn op zoek naar concrete antwoorden, wat natuurlijk mag, maar mensen vergeten hierin nogal eens om te luisteren en om vragen te stellen en vervolgens het hele antwoord af te luisteren. Het hoofd kan nogal snel conclusies trekken en dit dramatisch in een entertainmentjasje steken. In plaats daarvan zou het misschien eens goed zijn om gewoon stil te staan bij die gedachten en misschien eens de vraag te stellen: “weet ik zeker dat het klopt wat mijn hoofd zegt?”

Bedankt Deken De Graaf Woutering voor uw heldere gedachtegang, het heeft mij weer tot inzicht geleid. Uw mooie slotsom van het gesprek: “Laote v’r ens saame kieke waat veer kinne doon mit ’t entertainment van Joep’s Kapel in dees gemeisjap”

 

wordt vervolgd!