Joep's Kapel | Kapelsessie #5 Sterrekiekers
15183
post-template-default,single,single-post,postid-15183,single-format-video,woocommerce-no-js,tribe-no-js,ajax_fade,page_not_loaded,,side_area_uncovered_from_content,columns-4,qode-theme-ver-9.1.3,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0,vc_responsive

Kapelsessie #5 Sterrekiekers

18 sep Kapelsessie #5 Sterrekiekers

Het is zover, de eerste Joep’s Kapel live sessies zijn een feit. In de Joriskerk, Venlo bij de Nach van ’t Limburgse Leed. Nu komen de twee dagen die ik in de Lambertuskerk (24 en 25 sept.) muzikaal zal opluisteren ook steeds dichterbij. Maar ik heb zo’n gevoel dat dit voor mij erg speciale avonden zullen worden met jullie. Avonden waar ik jullie graag meeneem in mijn persoonlijke levensovertuiging.
Om een jullie alvast een idee te geven van wat jullie muzikaal kunnen verwachten as. zaterdag e zondag heb ik hier een clip van Sterrenkiekers voor jullie.

 

Sterrekiekers:

Ik kan me een avond in 2002 herinneren met mijn vader. We filosofeerden in onze achtertuin, in een ligstoel kijkend naar de sterren die toen ’s nacht als kleine nachtlampjes in de hemel hingen. Het ging over het leven zoals wij het allebei zagen en over hoe betrekkelijk en of onwerkelijk het allemaal lijkt. Pap was redelijk kort geleden zijn lieve vrouw verloren, mijn moeder. Ik had het idee dat we niet goed wisten hoe er met ons gevoel bij te komen, dus dan maar liefdevol filosoferen om het niet te rationeel over te laten komen misschien?

 
Dat was toen, er is inmiddels zo ontzettend veel veranderd. Echt heel veel denk ik niet na over het gemis, niet dagelijks in elk geval, maar soms krijg ik nog wel eens de vraag of ik het nog moeilijk mee kan hebben. Als ik erover nadenk niet echt, maar heel soms op onverwachte momenten, momenten die mijn herinneringen erg sterk naar boven weten te halen komt er toch dat zelfde gevoel van 2002 naar boven…. Gevolgd voor natte ogen en flinke brokken in mijn keel. Oud zeer en toch fijn, fijn en mooi.