Joep's Kapel | Gedachtestof #45 Concert met speciale gast
15790
post-template-default,single,single-post,postid-15790,single-format-standard,woocommerce-no-js,tribe-no-js,ajax_fade,page_not_loaded,,side_area_uncovered_from_content,columns-4,qode-theme-ver-9.1.3,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0,vc_responsive

Gedachtestof #45 Concert met speciale gast

27 apr Gedachtestof #45 Concert met speciale gast

* * * SPEZIAL * * *

LOS-concert Baersdonck Grubbenvorst

Over 3 weken is het zover, een prachtig theaterzaaltje in Horst aan de Maas, gevuld met fijne mensen en muziek van Limburgse bodem. Hier mag ik de liedjes van het album LOS voor jullie presenteren, maar dit niet alleen. Deze avond mag ik jullie extra verwennen met een gaste die ik al een poosje ken. Pakweg 10 jaar geleden ging ik met Koen Hendrix naar Venlo om Alexander Op Het Veld in levende lijve te ontmoeten, dankjewel Koen!! 👍 We raakte niet enkel aan de praat over muziek, maar er was gelukkig ook ruimte om te spelen. Zo vroeg Alexander me om auditie te doen voor het clubke dat toen ‘La Différence’ heette, een pop-jazzbandje waarvan ik de leden nog niet kende. Maar daar aangekomen met mijn vertrouwde Martin westerngitaar had ik me voorbereid om de nummers te kunnen spelen, het waren spannende stukken, maar zo ontzettend gaaf. Toen bij binnenkomst op het zoldertje in Venlo stak toetsenist Louis van Gool de stekker in het stopcontact en begon te spelen… gebeurde er iets in mij wat ik zou kunnen definiëren als organisch en wiskundigs tegelijk, mijn ogen en oren hadden even tijd nodig, maar wat gaaf. ‘Mocht ìk hiervoor auditie doen?’ Er stond een ook drumkist klaar met wat percussie elementen, deze waren voor Rob van Kollenburg hij was de smaakvolle drive-maker van het bandje. De eigenaar van het zolderstudiootje was Alexander zelf, tja wie kent hem immers niet? Hij staat nog met grote regelmaat bodem te leggen (o.a.) in de te gekke band van Frans Pollux. Er werd wat gejamd en voelde me vrij om wat mee te spelen, kan ik me nog herinneren. Al vond ik het wel spannend, dit is immers een auditie waar ik me nog eerst even zal moeten bewijzen. Enfin, na dat we even 10 minuutjes hadden ingespeeld was het tijd voor de echte liedjes te gaan spelen. 
Ik pakte mijn blaadjes en probeerde me te focussen, nu moest het gaan gebeuren…. We begonnen volgens mij met Summerwind (versie Madeleine Peyroux) waarbij natuurlijk gezongen moest worden. Daar stond ze, met de mic in haar handen, zo zelfverzekerd heb ik een zangeres nog nooit live zien en horen zingen. Het was Linda Zijlmans die me liet overdonderen bij ’t eerste couplet dat ze zong. Hierbij voelde ik dat ik nog meer mijn best wilde doen om alles zo luchtig mogelijk te spelen. Ik had het warm….. heul warm. Toen het slotakkoord werd gespeeld bleef iedereen relaxt en vonden ze het meteen tijd voor het volgende nummer. Ik was nog niet helemaal los, merkte ik toen, want het klonk allemaal zo goed en wist niet of ik wel de juiste persoon was die ze zochten. Maar we gingen door; naar In your eyes (versie Diane Reeves). Zoek het gerust maar eens op, want dit is een technisch liedje waarvoor gestudeerd mag worden. Meteen bij het intro voelde ik de warmte, maar dat was warmte van de zenuwen. Linda zette in en wist even niet meer of ik dit wel aankon. Maar iedereen speelde gewoon door en ik deed enkel wat ik kon en wat ik voor mijn doen begreep van het liedje. Maar jeetje, wat een niveau had deze Linda zeg, ik wist niet wat me overkwam. Het leek alsof ze dit tot in detail had voorbereid en de diepte van het nummer tot haar kleine teen kon voelen. Toen we klaar waren met deze viel er even wat van me af, maar wist nog niet helemaal wat de rest van het bandje ervan vond. We hadden nog wat meer nummers die gespeeld die me wat makkelijker lagen waardoor ik wat meer kon ademhalen, want dat was wel even nodig. 🙂 
Een weekje of 2 later vroeg ik me af of ik ‘door’ was voor de volgende ronde. Dus ik belde Alexander op met deze vraag, waarop hij antwoorde: “oh, wij waren erg enthousiast, ik dacht dat je dat wel door had”. 
Nou, volgens mij zat ik zo in mezelf dat ik niet echt meer oog had voor wat de respons was van iedereen. Maar yes yes! “I was in” 😀

We traden een keer of 4 op in Venlo en omstreken en toen kwam al snel een vraag vanuit Linda of we wellicht zin hadden om eigen liedjes van haar te begeleiden, zowel live als op CD. Jeeetje, dat is me even wat. Maar wat cool! Zo mocht ik in theatersetting (zo ook in het Lexor Theater in Heerlen) gitareren voor Linda’s eigen liedjes. Waaronder ook nog een duet met Lex Nelissen, dat was een van de eerste en enige keren dat ik mocht soleren. Het voelde wel heel stoer in dit allemaal te mogen in deze formatie. Tot op heden ben ik erg trots en blij dat ze me heeft gevraagd om in haar toenmalige band te spelen. Voor mij is/was dit een ingang om meer met musici te mogen spelen uit een wereld die mij nog relatief vreemd was. 
Nu een heel aantal jaren later komen Linda en ik mekaar nog steeds tegen, op en om het podium. Zelfs ook in de studio wereld.

Lieve Linda, harde werker, je vroeg me of ik op jouw album IK backing vocalen wilde inzingen, waarop ik uiteraard ja heb gezegd en kreeg daarbij ook nog eens de eer om met jou en met Baerke Alexander TraaLöpse Vaerder in te zingen. Met deze historie op zak vond ik het mooi om jou te vragen, of ja Marlou vroeg jou 😉 , om bij een van de JK-concerten om als gast te komen zingen. Samen gaan we er een toffe avond van maken en ik denk dat we onze gasten in De BaersDonck iets heel moois mee kunnen geven. Er is in ieder geval een hoop te vertellen, laat dat geen vergissing wezen. Dankjewel dat ik je als gast mag uitnodigen! Ik heb er zin in. Tot over 3 weken! Dikke knoevel. 
Juupke

tickets voor het concert op 18 mei:
www.ticketcrew.nl