Joep's Kapel | Gedachtestof #14 Wakker worden
15242
post-template-default,single,single-post,postid-15242,single-format-standard,woocommerce-no-js,tribe-no-js,ajax_fade,page_not_loaded,,side_area_uncovered_from_content,columns-4,qode-theme-ver-9.1.3,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0,vc_responsive

Gedachtestof #14 Wakker worden

14 nov Gedachtestof #14 Wakker worden

Gerinkel van winkelwagentjes en de piep van achteruitrijdend vrachtverkeer dat in het centrum van Horst klinkt bij het ontwaken uit een diepe slaap. Met mijn ogen nog half gesloten kijk ik naar de klok en probeer ik er de cijfers van te ontrafelen, trek soms nog eens met een vinger mijn ooglid een beetje strakker zodat de scherpte van mijn zicht toeneemt. Meestal is het nog voor negenen, vroeg hoef ik meestal niet op. Ik heb geen kinderen, geen partner die vroeg op staat voor haar werk. Voor mij bestaat de mogelijkheid om de dag in een heerlijk laag tempo te starten bijna elke ochtend. Als een diesel motortje dat tot soms 12u de tijd gebruikt om echt in beweging te komen. Dan ga ik me bezig houden met muziek, het spelen, het lesgeven, het schrijven, het luisteren, de hele dag door en dat allemaal in mijn  eigen tempo. Mensen zeggen met regelmaat: “Kun jij ervan rondkomen? Oh ja? Dan heb jij dus van je hobby je beroep kunnen maken.” En ja daar ben ik heel dankbaar voor, elke ochtend als ik wakker word ben ik blij dat ik er weer bij ben, om muziek te maken, gewoon doen wat goed voelt.

Sinds 2008 ben ik actief in mijn eigen praktijk en heb ik gemerkt dat leven steeds minder met rondkomen te maken heeft, dat ik me niet zo bezig hoef te houden met inkomsten of met mijn eigen welvaart. Eerder met dankbaar zijn en met elke ochtend als een dankbaar dieselmotortje. Maar daar heb ik wel wat voor nodig gehad om hiertoe te komen. Door onder andere mijn werk op plekken waar ik me helemaal niet prettig bij voelde, maar toch bleef volharden door te gaan voor een rol in de hulpverlening. Van werkplek naar werkplek verhuisde ik om maar weer tegen dezelfde lamp te lopen en dezelfde ‘onkundigheden’ van mezelf tegen te komen. Elke ochtend werd ik wakker met tegenzin, met een maandaggevoel, vaak zeven dagen in de week. Totdat ik er klaar mee was en het niet meer wist. Toen stopte het per se willen werken in de zorg, het willen pleasen, het willen werken waarvoor ik zolang gestudeerd had.

Ik stopte met zorgen, begon met muzieken, wellicht de meest voor de hand liggende oplossing. Tot de dag van vandaag ben ik hiermee bezig, schrijven, lesgeven, spelen… Ja spelen, dat is mijn werk.  Nu lijkt alles meer vanzelf te gaan, net als wakker worden zonder wekker. Een (maan)dag als vandaag werd ik weer wakker met de winkelwagentjes en de piepjes van de acteruitrijdende vrachtwagens en met ’t besef dat wakker worden het mooiste is wat er is.
Mijn ogen gaan open… De eerste gedachten komen in me op… “Ja, ik ben er weer bij vandaag.”

 

Leuke tip: kijk eens de film “Groundhog Day”.