Joep's Kapel | Gedachtestof #12 What’s next mr. Pedagoochelaar?
15225
post-template-default,single,single-post,postid-15225,single-format-standard,woocommerce-no-js,tribe-no-js,ajax_fade,page_not_loaded,,side_area_uncovered_from_content,columns-4,qode-theme-ver-9.1.3,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0,vc_responsive

Gedachtestof #12 What’s next mr. Pedagoochelaar?

11 okt Gedachtestof #12 What’s next mr. Pedagoochelaar?

2000

Eindelijk heb mijn HAVO-diploma en kon mijn studie gaan vervolgen. Hup de grotemensenwereld in!
Pabo, dat viel mijn keuze op. Conservatorium of Rockacademie, daar zat geen zekerheid in. “Laten we maar eens eerst wat zekerheid inbouwen voor je, daar zul je later profijt van hebben”. Stoppen met Pabo, daar viel mijn keuze op na een half jaar er gestudeerd te hebben. De ongeorganiseerdheid van mijn brein bleek niet opgewassen tegen de vaste complexe structuur van een opleidingsinstituut en de basisscholen.

next…

De start van mijn studie pedagogiek, meteen werd me ook hier duidelijk waar ik moeite mee heb zijn deadlines, minimaal te behalen punten, de hoeveelheid leeswerk, de te onthouden dingen… Maar verder…? Prima hoor, als ik maar mijn studie kan afmaken, dan kan ik verder met mijn vrije leven. Gewoon doorgaan met waar ik geen uitblinker in was. Maar toch, doorgaan met inleveren van scripts en terugkrijgen, verbeteren, inleveren en terugkrijgen…. volhouden, volhouden, volhouden.

next…

2008

Poeh poeh, he he, eindelijk afgestudeerd, en enorm blij met dat ik ‘er’ van af ben (ook was het maar met een 6). Leren doe ik graag, maar studeren…? Dat gevoel van vrij zijn heeft een paar dagen geduurd, maar dan? Dan ga je werken of solliciteren. In mijn geval had ik mijn laatste stageplek even aangehouden als werkplek, maar had de grootste moeite met mezelf hierin thuis voelen.

Ter compensatie zocht ik hulp bij een psycholoog om mijn levenshouding en visie maar steeds weer een beetje bij te stellen en onder controle te houden.

next…

Van werkplek naar werkplek, van flexwerker naar 0-uren contractwerker wankelde ik van links naar rechts. Elke keer me aanpassen als nieuweling ging me goed af, want dan kon ik beroep doen op het feit dat ik nog nieuw was, maar dat doen alsof duurde elke keer maar kort. “Nu zal Joep het wel snappen en in zijn systeem geprint hebben hoe hij te werk moet gaan”. Maar niets was minder waar, ik kon alles om me heen maar moeilijk volgen. Ingewikkelde regels, medicatie voor bewoners, de hoeveelheid richtlijnen of boekjes hoe met mensen om te gaan, was voor mij niet weggelegd.

next…

KVK:
De keuze om te stoppen in de zorg was uiteindelijk de volgende uitkomst, na 8 jaar was ik niet meer bezig moeite te doen om als pedagoog door het leven te gaan. Een telefoontje van een eigenaar van een muziekschool die zijn gitaarleerlingen kwijt moest had voor mij een reddend karakter. Ik schreef me in bij de KVK en ging als zelfstandige gitaarleraar verder, trad op en dat was het dan. Geen regels, geen moeten… of nee wacht. Moeten? Nu kwam er weer iets om de hoek kijken, je moet wel aan je boekhouding denken, de belastingcenten moeten betaald worden, je houdt je bezig met je pensioen, je cash-flow, je marketing. Het leven bleef eigenlijk bijna net zo spannend als in mijn hulpverleners-tijd. Busy busy busy, want ik moet wel bezig zijn, want anders…

next…

2016

Ik werd vanmorgen rond 08u00 wakker zonder wekker en loop een beetje doelloos door het huis. Er staat geen muziek op en kreeg net een telefoontje van iemand die heel graag van mijn dienst als muzikale pedagoochelaar gebruik maakt. Gewoon omdat Joep Joep is, punt. Soms werk ik soms werk ik niet, soms blog ik, soms vlog ik, soms speel ik, soms doe ik niks. Maar ik ben nooit gestopt met ademen, maak me misschien veel minder druk, doe gewoon wat ik doe, nu. Ook al lopen de dagen niet altijd zo relaxt en spontaan als vandaag bijvoorbeeld, ik weet het volgende volgt vanzelf wel. Maar jeetje wat heb ik het mezelf vaak moeilijk gemaakt, maar hoe leerzaam is dat geweest!

what’s next…?     Dikke bullsh*t…

 

Zo de kopscheet van de afgelopen 16 jaar is eruit en het volgende is veel minder belangrijk als wat ik altijd heb gedacht. Wat heb ik geleerd? Ehm… Wat heb ik afgeleerd, dat meer de vraag, het lijkt me leuker om dat eens te onderzoeken. Zo nu nog een haf uurtje koffie met een muziekje vermoed ik zo…