Joep's Kapel | Gedachtenstof #28 Uit liefde voor onderwijs: liefde kan ook hard zijn
15524
post-template-default,single,single-post,postid-15524,single-format-standard,woocommerce-no-js,tribe-no-js,ajax_fade,page_not_loaded,,side_area_uncovered_from_content,columns-4,qode-theme-ver-9.1.3,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0,vc_responsive

Gedachtenstof #28 Uit liefde voor onderwijs: liefde kan ook hard zijn

05 okt Gedachtenstof #28 Uit liefde voor onderwijs: liefde kan ook hard zijn

De afgelopen jaren dat ik met het onderwijs te maken heb gehad zag ik zo ontzettend veel verschillende mensen voor de klas staan, ieder met hun eigen kwaliteit. Prachtig zou ik kunnen zeggen, maar bijna allemaal wekten ze ergens bij mij het gevoel dat ze ergens voor werkten waar ze niet volledig achter staan. Had dat met de docenten zelf, het systeem, de school of met de kinderen te maken?
Om met de deur in huis te vallen, het ligt aan de mensen die bang zijn hun bijna eeuwen oude schoolsysteem los te laten. Dat kan van hogerop afkomen, dat kunnen de docenten zelf zijn en het kunnen de ouders zijn die hier angstvallig achter blijven staan. Wat betreft de kinderen, hen wordt geleerd dat het zo eenmaal hoort. Ja ik wijs een vinger naar de volwassen mens, die zou het toch moeten weten? Nou, ik denk het niet. Ik denk dat ze ’t zijn vergeten, vergeten hoe hun controledriften los te laten en te kijken waar hun krachten liggen en te onderzoeken wat de kinderen ons te bieden hebben in al hun verscheidenheid en genialiteit.

“Everybody is a Genius. But If You Judge a Fish by Its Ability to Climb a Tree, It Will Live Its Whole Life Believing that It is Stupid” A. Einstein

 

Het leven zit niet in boekjes, regeltjes, scores, doelen etc., we willen de kinderen wel leren wat ‘leven’ in basis inhoudt, toch? Waar zijn we nu bang voor, een onvoldoende? Het schoolsysteem dat door hun controlezucht de onbevangenheid eruit slaat houdt mensen en kinderen in het gareel met hun idee van excellente scores en het cirkeltje weer rond maakt.

Wat mij betreft mogen ze kei hard toeslaan en hun intuïtie eens flink laten gelden, dat geldt ook voor de ouders. Laat jullie kinderen zien hoe je kunt ageren als zachte assertief optreden niet meer werkt…  Ja dat is leren, zijn wie je bent en dàt doorgeven. Als de frictie ‘pijn’ genoeg doet, komen we pas in beweging, ik hoop dat deze pijn sterk genoeg is om te gaan staan, al is het maar voor jezelf.

Hier schreef een vrijgezelle en kinderloze pedagoochelaar met hart voor de mens.